Dit artikel is gepubliceerd in de Nootdorp NU van oktober 2026, jaargang 10 nummer 9. Het is eveneens terug te vinden in het archief van Nootdorp NU

Bobby en Beppie zijn het populairst. Maar Patty en Jopie doen het ook prima. Nee, we hebben het niet over de deelnemers van een nieuw datingprogramma, maar over de vier duofietsen van Fietsmaatjes Pijnacker-Nootdorp. De stichting bestaat een jaar en dus schuiven drie vrijwilligers en drie gasten aan voor filterkoffie, verse appeltaart en het delen van verhalen.

Schotse hooglander
Paul en Mirjam stappen iedere week samen op de fiets. Een strak reisplan hebben ze niet. “Ik vraag aan Mirjam wat haar leuk lijkt”, vertelt Paul. “Dan zegt ze meestal: ‘Weet ik niet.’ Dus verzin ik iets.” Onderweg wordt vooral veel gekletst, maar ergens iets drinken hoort er ook bij. De rekening? Die betalen ze om de beurt. Voor Mirjam betekenen de ritten veel. Door kokervisie is haar gezichtsveld beperkt. “Dankzij Fietsmaatjes kan ik weer op een fiets zitten. Nu zie ik voor mijn gevoel echt de binnenkant van de dorpen, de fietspaden, het groen, de bomen. Soms vraagt dat
onderweg wat extra aandacht. “Laatst zag ik een Schotse hooglander”, vertelt Paul. “Dan zeg ik: ‘Kijk, wat mooi.’ Maar als we erlangs fietsen, ziet Mirjam hem niet. Dan stoppen we even, zodat ze rustig kan kijken.” Na iedere rit bedanken ze elkaar. “Dat vind ik een mooie vorm van wederkerigheid”, zegt Mirjam.

Nieuwe plekken
Ook Willy en Afra zijn vanaf het eerste uur fietsmaatjes. Ze werden na een intake aan elkaar gekoppeld. “Het is echt onwijs leuk”, vertelt Willy. “Afra is 94, maar ze trapt soms nog gewoon mee, hoor.” Afra woont al sinds 1952 in Nootdorp. Toch ontdekt ze tijdens de ritten nog steeds nieuwe plekken. Andere plekken brengen juist herinneringen naar boven. “Dan komen we ergens en denk ik: daar heb ik vroeger als kraamverpleegster gewerkt. Ook zij nemen onderweg alle tijd. “Soms zeg ik: ‘Kijk, wat leuk, die lammetjes’”, vertelt Willy. “Dan vraagt Afra: ‘O, waar?’ Ze ziet niet alles even scherp meer. Dan stoppen we om te kijken. Even onthaasten.” Eens in de twee weken gaan ze samen op pad. Vaker lukt nauwelijks, grapt Willy, want Afra heeft een nogal drukke agenda. En bij slecht weer? “Dan ga ik even bij haar op visite. Doen we een bakkie.” Onderweg merken ze veel sympathie voor Fietsmaatjes. Mensen zwaaien, maken een praatje en geven ons vaak voorrang. “We kregen zelfs een keer de koffie gratis bij de molen”, vertelt Willy. Mirjam weet genoeg. “O, dan gaan wij daar de volgende keer ook heen.”

Foto’s maken en Strava bekijken
De 90-jarige Lilo hoeft niet lang na te denken over wat Fietsmaatjes haar brengt. “Alles”, zegt ze met een brede glimlach. Ze komt uit Duitsland en woont sinds 1964 in Nederland. Jarenlang verplaatste ze zich vooral met
de auto. “Ik kende alleen de autowegen.” Dankzij Fietsmaatjes ziet ze de wereld nu van een andere kant. Ik dacht eerst dat die kleine dorpjes niks voor mij waren.” Daar is ze van teruggekomen. Lilo’s avontuur bij Fietsmaatjes begon met een ‘jonge’ vrijwilliger. Ze waren vier keer samen op pad geweest toen Lilo buiten Fietsmaatjes om
ten val kwam. Ze belandde in het revalidatiecentrum, maar daar wachtte haar toch een mooie verrassing. “Ik kreeg een prachtige bos bloemen. Van mijn fietsmaatje. Onvergetelijk.” Nu fi etst Lilo met Pieter. “Hij is supersportief,  sociaal en werkt nog. Toch maakt hij iedere week een gaatje vrij. Samen trekken ze door de omgeving en fi etsen ze ook naar Den Haag en Scheveningen. Onderweg maakt Lilo volop foto’s en thuis bekijkt ze op Strava waar ze precies geweest is. “Als ik gefi etst heb, voel ik me beter en frisser. Herboren. Dat komt door de zuurstof. Ik ben blij dat ik hier woon. Over Pieter volgt nog één toevoeging, met een knipoog: “Ik wil niet overdrijven, hoor, maar hij vindt het ook prachtig met mij.”

Samen naar de zee
Ook Bert kwam als vrijwilliger bij Fietsmaatjes terecht. Hij vertelt: “Bij het koppelen van vrijwilliger en gast wordt goed gekeken of mensen bij elkaar passen. Zijn eerste fietsmaatje kon zelf niet meer fietsen, maar wilde dolgraag naar buiten. Eén wens stond bovenaan: nog een keer naar zee. Bert stippelde nauwkeurig een route uit. “We zijn helemaal tot aan het zand gekomen.”

Ze maakten samen meer bijzondere ritten. “Dan deden we even stout: een rondje om de ijsbaan en wat bloemen plukken op de dijk.” Inmiddels is zijn eerste fietsmaatje overleden. “Dat doet echt wat met je.” Nu gaat Bert op pad met Gerard, die slecht ter been is maar op de duofiets wel kan meetrappen. Ze zijn al een paar keer samen weggeweest. Naar de Vlietlanden bijvoorbeeld, of bij SnowWorld omhoog. “Even in de bergversnelling”, lacht Bert. “We hebben echt een praatjesklik. Het geeft ons allebei veel voldoening.”

Kom eens kennismaken
Patricia en Corrie benadrukken dat zowel gasten als vrijwilligers welkom zijn. Woon je zelfstandig in Nootdorp, maar kun je niet meer zelfstandig fietsen? Meld je dan als gast bij ons aan. We plannen een intakegesprek en zoeken een fietsmaatje dat bij je past. Je kunt je ook als duo aanmelden, bijvoorbeeld als vader en dochter. Als vrijwilliger bepaal je in overleg met je gast wanneer jullie gaan fietsen. Zo kies je samen een moment dat goed uitkomt. Sinds deze zomer is Fietsmaatjes ook in Pijnacker van start. Bewoners van Pijnacker kunnen zich als gast of vrijwilliger eveneens
via de website aanmelden.

Aanmelden
Als gast, vrijwilliger of duo kan via fietsmaatjespijnacker-nootdorp.nl.